posted on 27 Sep 2009 12:29 by nopneung
+++บางที หนาวก็คิดว่า หนาว อยู่คนเดียวได้... เดินห้าง เดินเล่น กินข้าว ซื้อของ ดูหนัง หรืออะไรต่างๆ หนาวทำคนเดียวได้ แต่พอเอาเข้าจริงๆ มันก็รู้สึกเหงา เหงามาก เหงาจนอธิบายไม่ถูก รู้สึกเหมือนอยากเจอใครซักคน แต่ก็ไม่ได้พยายามไขว่คว้า หรือต้องการจนต้องออกเดินทางค้นหา ใครสักคนที่นอกเหนือจากครอบครัวและเพื่อนๆ ที่มีความอบอุ่นให้เสมอ แม้ไม่ได้เจอกัน---***---++***…
“เวลานี้กลับมามันก็สายไปแล้ว "ตอนนั้นล่ะไม่ถามไม่ตอบ พอเราเปลี่ยนไปกลับอยากจะอยากให้รักซะงั้นคนเรานะ” ก็อย่างนี้แหละ เวลาที่เราจะไปก็ไม่ให้เราไป ก็กับมาดึงเอาเราไว้ แต่พอเราไม่ไป ก็มาทำประชด พูดให้เราน้อยใจ
posted on 23 Sep 2009 21:00 by nopneung
เราคบกันมาก็นานแล้วนะฉันเองก็ไว้ใจเธอทุกอย่าง อย่างที่ไม่เคยมีความรู้สึกนี้ให้ใครมาก่อน เวลาผ่านไปมันไม่อาจจะทำใจใครต่อใครเปลี่ยนแปลงได้ รวมทั้งตัวเธอด้วยที่พอถึงวันนี้คนที่ฉันเองไว้ใจที่สุด กลับเป็นที่ทำร้ายกันซะเอง เธอไม่ได้มีฉันเพียงคนเดียวต่ออีกต่อไป เมื่อเธอ เปิดทางให้เขาคนใหม่เข้ามาร่วมทางอีกคน ซึ่งแน่นอนว่า คนอย่างฉันคงไม่มีวันที่ทำให้เธอทำอย่างนั้นได้ ขอปิดบทสรุปสุดท้ายเลยก็แล้วกัน ในเมื่อมีสามคน มันก็ต้องมีสักคนที่เป็นคนเดินจากไปโดยที่ไม่รั้งรอ พอแล้วกับความรู้สึกค้างๆคาๆ แบบนี้ที่ต้องมีกันเป็นสามแม้ว่าต้องเสียใจกับความรักครั้งนี้เพียงใดก็ตาม ฉันก็พร้อมไปแบบที่เธอไม่ต้องถามถึงความสมัครใจและขอร้องไม่ให้ใครมาสงสาร
posted on 22 Sep 2009 17:09 by nopneung
เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย
ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก
